Other therapies

Fisioterapia respiratória para adultos com pneumonia

A pneumonia é um dos problemas de saúde mais comuns que atingem pessoas de qualquer idade, em todo o mundo. Os antibióticos são o principal tratamento da pneumonia, enquanto outros tratamentos geralmente são considerados como auxiliares. A fisioterapia respiratória tem sido muito utilizada como tratamento auxiliar para adultos com pneumonia, porém sem qualquer evidência confiável.

Seis ensaios clínicos randomizados avaliando 434 participantes foram incluídos nesta revisão. Os estudos avaliaram quatro tipos de fisioterapia respiratória, denominadas fisioterapia respiratória convencional, manipulação osteopática (que inclui inibição paraespinhal, elevação das costelas e liberação miofascial ou diafragmática), técnicas de ciclo ativo da respiração (que incluem controle ativo da respiração, exercícios de expansão torácica e técnicas de expiração forçada) e pressão expiratória positiva. Nenhuma dessas técnicas (versus ausência de fisioterapia ou tratamento placebo) reduz a mortalidade. Não há evidência de que três das técnicas (fisioterapia respiratória convencional, manipulação osteopática e técnicas de ciclo ativo da respiração) melhorem a taxa de cura em comparação com ausência de fisioterapia ou tratamento placebo. Existem evidências limitadas de que a pressão expiratória positiva (versus ausência de fisioterapia) e a manipulação osteopática (versus tratamento placebo) podem reduzir significativamente a duração da internação hospitalar (em 2, 02 a 1,4 dias, respectivamente). Adicionalmente, pressão expiratória positiva (versus ausência de fisioterapia) pode reduzir um pouco a duração da febre em 0,7 dias, e a manipulação osteopática (versus tratamento placebo) pode reduzir a duração do uso do antibióticos em 1,93 dias. Não foram identificados eventos adversos graves.

Em resumo, a fisioterapia respiratória não deve ser recomendada como tratamento adjuvante de rotina para adultos com pneumonia. A limitação da nossa revisão é que existem seis estudos publicados que aparentemente preenchem os critérios de inclusão e que estão aguardando classificação (cinco desses estão em russo).

Authors' conclusions: 

Com base nas evidências atuais, que são limitadas, a fisioterapia respiratória pode não ser recomendada de rotina como tratamento adicional em pacientes adultos com pneumonia.

Read the full abstract...
Background: 

Apesar das evidências conflitantes, a fisioterapia respiratória tem sido muito utilizada como tratamento adjuvante para adultos com pneumonia.

Objectives: 

Avaliar a efetividade e segurança da fisioterapia respiratória para adultos com pneumonia.

Search strategy: 

Nós realizamos as buscas nas seguintes bases de dados: CENTRAL 2012, Edição 11, MEDLINE (1966 à segunda semana de novembro de 2012), EMBASE (1974 a novembro de 2012), Physiotherapy Evidence Database (PEDro) (1929 a novembro de 2012), CINAHL (2009 a novembro de 2012) e CBM (1978 a novembro de 2012).

Selection criteria: 

Nós selecionamos ensaios clínicos randomizados (ECR) que avaliaram a eficácia da fisioterapia respiratória no tratamento de adultos com pneumonia.

Data collection and analysis: 

Dois autores avaliaram de forma independente a elegibilidade e a qualidade dos estudos e extraíram os dados. Os desfechos primários foram mortalidade e taxa de cura. Para a análise dos dados dos estudos individuais, usamos o risco relativo (RR) e diferença de média (MD). Realizamos metanálises e mensuramos todos os desfechos com intervalos de confiança de 95% (95% CI).

Main results: 

Seis ECR (434 participantes) analisaram quatro tipos de fisioterapia respiratória: fisioterapia respiratória tradicional, manipulação osteopática (que inclui inibição paraespinhal, elevação das costelas e liberação miofascial), técnicas de ciclo ativo da respiração (que incluem controle ativo da respiração, exercícios de expansão torácica e técnicas de expiração forçada) e pressão expiratória positiva.

Nenhum dos tipos de fisioterapia (versus ausência de fisioterapia ou placebo) melhorou a mortalidade de adultos com pneumonia.

A fisioterapia respiratória convencional (versus ausência de fisioterapia), as técnicas de ciclo ativo da respiração (versus ausência de fisioterapia) e a manipulação osteopática (versus placebo) não melhoram a taxa de cura ou as taxas de melhora nas radiografias de tórax.

A manipulação osteopática (versus placebo) e a pressão expiratória positiva (versus ausência de fisioterapia) reduziram o tempo médio de internação hospitalar em 2,0 dias (MD -2,0 dias, 95% CI -3,5 a -0,6) e 1.4 dias (MD -1,4 dias, 95% CI -2,8 a -0,0), respectivamente. A fisioterapia respiratória convencional e técnicas de ciclo ativo da respiração não tiveram esse efeito.

A pressão expiratória positiva (versus ausência de fisioterapia) reduziu a duração de febre (MD -0,7 dias, 95% CI -1,4 a -0,0), mas a manipulação osteopática não teve esse efeito.

A manipulação osteopática (versus placebo) reduziu a duração da antibioticoterapia intravenosa (MD -2.1 dias, 95% CI -3,4 a -0,9) e a duração total do tratamento com antibióticos (MD -1,9 dias, 95% CI -3,1 a -0,7).

As limitações desta revisão incluem o pequeno tamanho amostral dos estudos que analisaram a manipulação osteopática e o fato de que existem seis estudos publicados, que aparentemente preenchem os critérios de inclusão, que ainda estão aguardando classificação.

Translation notes: 

Tradução do Centro Cochrane do Brasil (Flávia Maria Ribeiro Vital)

Tools
Information

வயது வந்தோரில் ஏற்படும் கபவாதத்திற்கான (நிமோனியா) நெஞ்சு இயன்முறை சிகிச்சை

உலகம் முழுவதிலும், அனைத்து வயது பிரிவினரையும் பாதிக்கும் மிகவும் பொதுவான ஆரோக்கிய பிரச்சினைகளில் ஒன்றாக நிமோனியா விளங்குகிறது. நிமோனியா சிகிச்சையில் நுண்ணுயிர் கொல்லிகள் பிரதானமாக திகழுகின்றன, பிற சிகிச்சை முறைகள் பெரும்பாலும் ஆதரவளிக்கும் சிகிச்சைகளாக செயல்படுகின்றன. வயது வந்தோரில் ஏற்படும் நிமோனியாவிற்கான துணைச்சேர்ம சிகிச்சை முறையாக நெஞ்சு இயன்முறை சிகிச்சை எந்த நம்பகமான ஆதாரங்களும் இல்லாமல் பரவலாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.

434 பங்கேற்பாளர்களை மதிப்பிட்ட ஆறு சமவாய்ப்பு கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சோதனைகள் சேர்க்கப்பட்டன. நான்கு வகை நெஞ்சு இயன் முறை சிகிச்சை முறைகளான பாரம்பரிய நெஞ்சு இயன்முறை மருத்துவம், ஆஸ்டியோபேதிக் கையாள்கை சிகிச்சை (முதுகு பகுதி தசைப்பிடிப்புகளை ​ மட்டுப்படுத்துதல், விலா எலும்பு உயர்த்துதல், மற்றும் உதரவிதான அல்லது மென்மையான தசை உறைத்திசு விடுவிப்பு உட்பட), தீவிர சுவாச கட்டுப்பாடு சுழற்சி நுட்பங்கள் (தீவிர சுவாச கட்டுப்பாடு, மார்பு விரிவாக்கப் பயிற்சிகள் மற்றும் கட்டாய சுவாச வெளியேற்றும் ​ நுட்பம் உள்ளிட்ட) மற்றும் நேர்மறை வெளிமூச்சு அழுத்தம் ஆகியவற்றை ஆய்வுகள் மதிப்பிட்டன. எந்தவொரு நுட்பங்களும் (இயன்முறை சாரா சிகிச்சைக்கு அல்லது மருந்துப்போலி சிகிச்சைக்கு எதிராக) இறப்பைக் குறைக்கவில்லை. மூன்று வகையான நுட்பங்கள் மத்தியில் (பாரம்பரிய நெஞ்சு இயன் முறை சிகிச்சை, தீவிர சுவாச கட்டுப்பாடு சுழற்சி நுட்பங்கள் மற்றும் ஆஸ்டியோபேதிக் கையாள்கை சிகிச்சை) இயன்முறை சாரா சிகிச்சை அல்லது மருந்துப்போலி சிகிச்சையுடன் ஒப்பிடும் போது அதிக சிறப்பான குணமாக்கும் விகிதத்தை ஆதரிக்க எந்த ஆதாரமும் இல்லை. நேர்மறை வெளிமூச்சு அழுத்தம் (இயன்முறை சாரா சிகிச்சைக்கு எதிராக) மற்றும் ஆஸ்டியோபேதிக் கையாள்கை சிகிச்சை ஆகியவை (மருந்துப்போலி சிகிச்சைக்கு எதிராக) மருத்துவமனையில் தங்கும் காலத்தை சற்றே குறைக்க முடியும் (முறையே, 2.02 மற்றும் 1.4 நாட்கள்) என்று வரையறுக்கப்பட்ட சான்றுகள் காட்டுகிறது. மேலும், நேர்மறை வெளிமூச்சு அழுத்தமானது (இயன்முறை சாரா சிகிச்சைக்கு எதிராக) காய்ச்சலின் கால அளவை 0.7 நாள் என்றளவில் குறைக்க முடியும், ​மற்றும் ஆஸ்டியோபேதிக் கையாள்கை சிகிச்சை (போலி சிகிச்சைக்கு எதிராக) நுண்ணுயிர் கொல்லி​ மருந்துகளின் பயன்பாட்டை 1.93 நாட்கள் என்றளவில் குறைக்கக் கூடும். கடுமையான பாதக நிகழ்வுகள் எதுவும் கண்டுப்பிடிக்கப்படவில்லை.

சுருக்கமாக, வயது வந்தோரில் ஏற்படும் நிமோனியாவிற்கான வழக்கமான கூடுதல் சிகிச்சையாக நெஞ்சு இயன்முறை சிகிச்சை பரிந்துரைக்கப்படக்கூடாது. திறனாய்வின் சேர்கை பண்புகளை சந்தித்த ஆறு வெளியிடப்பட்ட ஆய்வுகள் (ஐந்து ரஷிய மொழியில் வெளியிடப்பட்டவை) வகைப்பாடு செய்ய காத்திருக்கிறது என்பது இந்த திறனாய்வின் வரையறையாகும்.

Translation notes: 

மொழி பெயர்ப்பாளர்கள்: ப்ளசிங்டா விஜய், சிந்தியா ஸ்வர்ணலதா ஸ்ரீகேசவன், தங்கமணி ராமலிங்கம், ஸ்ரீகேசவன் சபாபதி.

Tools
Information

Corticoides para pneumonia

A pneumonia é uma doença respiratória aguda que é geralmente causada por bactéria mas também pode ser causada por outros agentes infecciosos como os fungos, parasitas e vírus. Os corticoides podem atuar como um agente anti-inflamatório para pacientes com pneumonia, mas eles podem suprimir adversamente o sistema imune, o que impede o corpo de lutar contra os agentes patogênicos, resultando em uma infecção grave. O objetivo desta revisão foi avaliar se os corticoides são benéficos para a pneumonia.

Nós identificamos seis ensaios clínicos (437 participantes) e encontramos que, embora os efeitos dos corticoides modifiquem dependendo do tipo e da gravidade da pneumonia, o efeito geral é benéfico para a maioria dos pacientes. Os corticoides não reduziram a mortalidade significantemente quando comparados ao grupo placebo. Arritmia, sangramento do trato gastrointestinal alto e hipertensão maligna podem estar associados aos corticoides. As evidências desta revisão são fracas devido a limitações dos estudos incluídos. Ensaios clínicos amplos, com maior número de pacientes, são necessários para oferecer evidências robustas.

Authors' conclusions: 

Na maioria dos pacientes com pneumonia, os corticoides são geralmente benéficos em acelerar o tempo para a resolução dos sintomas. Entretanto, as evidências dos estudos incluídos não eram fortes o suficiente para permitir a realização de qualquer recomendação.

Read the full abstract...
Background: 

Pneumonia é uma inflamação aguda dos pulmões e os tratamentos diferem de acordo o seu tipo e gravidade. Os corticoides podem influenciar a regulação imune, o metabolismo dos carboidratos, o catabolismo proteico, o balanço eletrolítico e, a resposta ao estresse. No entanto, os benefícios dos corticoides para os pacientes com pneumonia permanecem incertos.

Objectives: 

Avaliar a eficácia e a segurança dos corticoides no tratamento da pneumonia.

Search strategy: 

Nós pesquisamos na the Cochrane Central Register of Controlled Clinical Trials (CENTRAL)(The Cochrane Library 2010, fascículo 11) que contém o the Cochrane Acute Respiratory Infections Group's Specialised Register, MEDLINE (1966 a Dezembro, semana 4, 2010), EMBASE (1974 a Dezembro de 2010), China National Knowledge Infrastructure (CNKI) (1978 a Dezembro de 2010) e VIP (1986 a Dezembro de 2010).

Selection criteria: 

Ensaios clínicos randomizados (ECRs) que avaliando a efetividade dos corticoides no tratamento da pneumonia.

Data collection and analysis: 

Três autores da revisão selecionaram os estudos. Nós realizamos contatos telefônicos com os autores dos ensaios clínicos para confirmar os métodos de randomização utilizados. Nós extraímos e analisamos os detalhes metodológicos e os dados dos estudos incluídos.

Main results: 

Foram incluídos seis estudos, que incluíram 437 participantes na revisão. Dois estudos apresentaram alta qualidade metodológica e três apresentaram baixa qualidade. Todos os estudos envolveram pequeno número de participantes. Dois pequenos estudos forneceram evidências fracas de que os corticoides não reduziram a mortalidade significativamente (razão de chances de Peto (OR) 0,26; Intervalo de Confiança (IC) 95% 0,05 a 1,37), porém, aceleraram a resolução dos sintomas ou o tempo para a estabilidade clínica, e diminuíram as taxas de recidiva da doença. Os esteroides podem melhorar a oxigenação e reduzir a necessidade de ventilação mecânica em pneumonias graves. Não houve diferença significativa entre os grupos de tratamento com relação ao tempo para a alta da unidade de terapia intensiva (UTI). Não houve dados suficientes para relatar o tempo para resolução da pneumonia e para a admissão na UTI. Eventos adversos tipicamente associados à terapia com corticoides foram infrequentes.

Translation notes: 

Traduzido por: Ricardo Augusto Monteiro de Barros Almeida, Unidade de Medicina Baseada em Evidências da Unesp, Brasil Contato: portuguese.ebm.unit@gmail.com

Tools
Information

Razlika kvantitativnih i kvalitativnih kultura respiratornih sekreta u pacijenata s upalom pluća povezanom s mehaničkom ventilacijom

Istraživačko pitanje
Cilj ovog Cochrane sustavnoga pregleda jest utvrditi jesu li kvantitativne kulture respiratornih sekreta bolesnika s oslabljenim imunološkim sustavom i upalom pluća povezanom s mehaničkom ventilacijom učinkovitije u smanjenju smrtnosti negoli kvalitativne. Procijenjene su i promjene u korištenju antibiotika, duljina boravka u jedinici intenzivnog liječenja (JIL) i mehanička ventilacija.

Dosadašanje spoznaje
Upala pluća (pneumonija) povezana s mehaničkom ventilacijom (engl. ventilator-associated pneumonia, VAP) je stanje koje se razvija u bolesnika mehanički ventiliranih više od 48 sati, što može značajno povećati smrtnost pacijenata JIL-a. Najbolji način dijagnosticiranja VAP-a i otkrivanja uzročnika (bakterije) nije utvrđen. Za dobivanje uzoraka respiratornih sekreta služe invazivne i neinvazivne tehnike. Kulture se mogu analizirati kvantitativno (bakterijskim rastom se razlikuje infekcija od kolonizacije donjih dišnih puteva s pomoću određenih graničnih vrijednosti) ili kvalitativno (prisutnost ili odsutnost patogenih mikroorganizama u kulturi). Razlog za korištenje kvantitativne kulture respiratornih sekreta iz uzorka bolesnika s VAP-om jest razlikovanje zaraznih organizama (onih s višom koncentracijom) od kolonizirajućih organizama (onih s nižom koncentracijom), čime se optimizira antibiotska terapija.

Značajke studija
Nakon pregleda 5064 članka, autori su pronašli tri randomizirana kontrolirana klinička pokusa (RCT) (1.240 ispitanika) koji su usporedili invazivne metode koje se koriste za kvantitativne kulture naspram neinvazivnih metoda koje se koriste za kvalitativne kulture. Dva dodatna RCT-a (127 ispitanika) usporedila su invazivne i neinvazivne metode koje se koriste za kvantitativne kulture. Za usporedbu invazivnih i neinvazivnih intervencija za dijagnosticiranje VAP-a autori su udružili svih pet RCT-a (1367 ispitanika).

Ključni rezultati
U tijeku trajanja studije ukupna smrtnost u skupini s kvalitativnim kulturama bila je 25,4 % (159/626) i a u skupini s kvantitativnim 23,1 % (142/614). Nije bilo statistički značajne razlike u smrtnosti između skupina s kvalitativnim i kvantitativnim kulturama (relativni rizik (RR ) = 0.91; 95% raspon pouzdanosti = 0.75 – 1.11). Kad su analizirane sve studije, ukupno je bilo uključeno 1367 pacijenata. U tijeku trajanja studije ukupna smrtnost u skupini s neinvazivnim uzimanjem uzoraka za kulturu bila je 26,6 % (184/692) a u skupini s invazivnim uzimanjem uzoraka za kulturu 24,7% (167/675). Usporedba invazivnih i neinvazivnih intervencija nije pokazala smanjenje smrtnosti (RR = 0.93; 95% CI = 0.78 – 1.11 ). Združeni podatci iz studija nisu potvrdili značajan utjecaj različitih tipova kultura na promjenu korištenja antibiotika, ali bila je značajna heterogenost između studija te određena sklonost prema nekim antibioticima što upućuje na značajnu pristranost (Eggerova regresija (prekinut: 1.909; standardna pogrješka: 0. 436; P vrijednost (dvostrana): 0. 048 )). Studija nije pokazala značajne razlike trajanja mehaničke ventilacije i boravka na JIL-u u skupinama s kvantitativnim nasuprot kvalitativnimj kulturama, niti u onima s invazivnim nasuprot neinvazivnim intervencijama.

Kvaliteta dokaza
Ukupno dokazi podržavaju umjereno čvrste zaključke u odnosu na cilj sustavnoga pregleda. Riječ ''umjereno'' se koristi zato što je veličina uzorka bila umjerena, iako je to bio najveći uzorak: pet randomiziranih kontroliranih kliničkih pokusa s ukupno 1367 ispitanika. Rezultati su bili dosljedni s obzirom na ishod smrtnosti, dane na mehaničkoj ventilaciji i dane u JIL-u. Ipak, rezultati su bili manje dosljedni u odnosu na promjene antibiotika.

Zaključak
Dokazi iz studija uključenih u ovaj pregled pokazuju da nema kliničke prednosti u uporabi kvantitativnih umjesto kvalitativnih kultura, niti u primjeni invazivnih umjesto neinvazivnih dijagnostičkih pristupa. Dokazi su aktualni do listopada 2014.

Translation notes: 

Cochrane Hrvatska
Preveo: Mate Todorić
Ovaj sažetak preveden je u okviru volonterskog projekta prevođenja Cochrane sažetaka. Uključite se u projekt i pomozite nam u prevođenju brojnih preostalih Cochrane sažetaka koji su još uvijek dostupni samo na engleskom jeziku. Kontakt: cochrane_croatia@mefst.hr

Tools
Information

குழந்தைகளில் ஏற்படும் கபவாதத்திற்கான (நிமோனியா) நெஞ்சு இயன்முறை மருத்துவம்

கபவாதம் என்பது ஒரு நுரையீரல் அழற்சி நோய், மற்றும் உலகமெங்கும் ஐந்து வயதிற்கு குறைவான குழந்தைகளில் நிகழும் மரணங்களுக்கு இது ஒரு பெரிய காரணமாக விளங்குகிறது. சுவாச நோய் தொற்றுக்களினால் காற்றுக் குழாய்களில் திரளும் சுரப்பு நீரானது, மருத்துவ அறிகுறிகளை மிக மோசமாக்கி, குழந்தை சுவாசிப்பதை கடினமாக்குவதில் பங்களிக்கிறது. நெஞ்சு இயன்முறை மருத்துவம் ஒரு குறை-நிரப்பு சிகிச்சையாக செயல்பட்டு நோயாளியின் மீட்பிற்கு பங்களிக்க கூடும், ஏனன்றால், அது அழற்சி சுரப்புகளை அகற்றி, சுவாசக்குழாயின் தடைகளை நீக்கி, சுவாசக்குழாய் எதிர்ப்பு மற்றும் சுவாச வேலையைக் குறைக்க உதவ முடியும். நெஞ்சு இயன்முறை மருத்துவ நுட்பங்கள், நெஞ்சு சுவரைக் கைகளால் தட்டுதல், மற்றும் சளி வடிகாலுக்காக நோயாளியின் உடலை திறம் வாய்ந்த நிலையில் பொருத்துதல் போன்ற முறைகளை, இருமல் மற்றும் மூச்சு இயக்க நுட்பங்களுடன் ஒருங்கிணைக்கின்றன.

கபவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளில், நெஞ்சு இயன்முறை மருத்துவத்தின் பயன்களை அறிய நாங்கள் ஆதாரத்தை தேடினோம். 29 நாட்கள் முதல் 12 ஆண்டுகள் வரை வயதுடைய கபவாதம் கொண்ட 255 குழந்தைகளை உள்ளடக்கிய மூன்று ஆய்வுகளை நாங்கள் கண்டறிந்தோம். சேர்க்கப்பட்ட அனைத்து ஆய்வுகளிலும், சில வகையான இயன்முறை மருத்துவம் பெற்ற ஒரு குழுவும், மற்றும் இயன்முறை மருத்துவம் பெறாத 'கட்டுப்பாடு குழு' என்றழைக்கப்பட்ட மற்றொரு குழுவும் இருந்தது. இரண்டு குழுக்களிலிருந்த குழந்தைகளும் கபவாதத்திற்கான தரமான மருத்துவ சிகிச்சையை மேற்கொண்டனர். சேர்க்கப்பட்டிருந்த இரண்டு ஆய்வுகள், சுவாச விகிதம் (ஒரு நிமிடத்திற்கு, சுவாசத்தின் எண்ணிக்கை குறையும் வீதம்) மற்றும் பிராணவாயு செறிவு (இரத்தம் எவ்வளவு பிராணவாயுவை கொண்டுசெல்கிறது , அதிகபட்ச சதவிகிதமாக அது எவ்வளவு கொண்டுசெல்ல முடியும் என்பதற்கான அளவீடு) ஆகியவற்றில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தை கண்டு பிடித்தது. ஆனால், சேர்க்கப்பட்டிருந்த மற்றொரு ஆய்வோ, தரமான சுவாச இயன்முறை மருத்துவம் மற்றும் நேர்மறையான வெளிமூச்சு அழுத்தம் (வெளிமுச்சின் இறுதியில், வளிமண்டல அழுத்தத்தை விட நுரையீரலில் அதிக அழுத்தத்தை பராமரித்தல்) மருத்துவ தீர்மானத்தின் நேரத்தையும் மற்றும் மருத்துவமனையில் தங்கும் காலத்தையும் குறைத்தது என்று காட்டத் தவறியது. தலையீடுகள் தொடர்பான எந்த பாதகமான விளைவுகளைப் பற்றியும் விவரிக்கப்படவில்லை. இந்த சீராய்வுரை, ஆய்வுகள் பற்றாக்குறை மற்றும் தற்போதுள்ள தரவையின் குறைவான தரம் ஆகியவற்றின் வரம்பிற்குட்பட்டது. சேர்க்கப்பட்டிருந்த இரண்டு ஆய்வுகள், குறைந்தளவு பாரபட்சத்தின் அபாயத்தை கொண்டிருந்தது, அதே சமயம் மற்றொரு ஆய்வு ஒட்டுமொத்த தெளிவில்லாத பாரபட்சத்தின் அபாயத்தை கொண்டிருந்தது. சிகிச்சை காலம், தீவிரத்தின் நிலை, கபவாத வகைகள், மற்றும் கபவாதம் கொண்ட குழந்தைகளுக்கு பயன்படுத்தப்பட்ட நுட்பங்கள் போன்ற சில பண்புகளால் ஆய்வுகள் வேறுப்பட்டிருந்தன. மேலும், சேர்க்கப்பட்டிருந்த ஆய்வுகள் பல்வேறு விளைவுகளை பதிவு செய்தது, மேலும் அவற்றின் தரவு புள்ளிவிவர வழங்கலில் வேறுபாடுகளைக் கொண்டிருந்தன. இதன் விளைவாக, மெட்டா-ஆய்வு மூலமாக (ஒருங்கிணைத்தல்) சோதனைகளின் முடிவுகளை எங்களால் ஒப்பிட முடியவில்லை. கபவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளில் இயன் முறை மருத்துவத்தின் உபயோகத்தை ஆதரிக்கவோ அல்லது ஆட்சேபிக்கவோ, இந்த ஆய்வுரையில் முடிவான ஆதாரமில்லை. இந்த முடிவுகள், முறையே மே 2013 ல் புதுப்பிக்கப்பட்டது

Translation notes: 

மொழிபெயர்ப்பாளர்கள்: சிந்தியா ஸ்வர்ணலதா ஸ்ரீகேசவன், தங்கமணி ராமலிங்கம், ப்ளசிங்டா விஜய், ஸ்ரீகேசவன் சபாபதி.

Tools
Information

Kinésithérapie respiratoire pour la pneumonie chez l'adulte

La pneumonie est l'un des problèmes de santé les plus courants qui affecte tous les groupes d'âge partout dans le monde. Les antibiotiques constituent le pilier du traitement de la pneumonie, tandis que d'autres traitements sont principalement de soutien. La kinésithérapie respiratoire est largement utilisée en tant que traitement d'appoint pour la pneumonie chez les adultes sans aucune preuve fiable.

Six essais contrôlés randomisés évaluant 434 participants ont été inclus. Les études évaluaient quatre types de kinésithérapies respiratoires, à savoir la kinésithérapie respiratoire conventionnelle, le traitement par manipulation ostéopathique (y compris l'inhibition des muscles paradorsaux, l'élévation des côtes et le relâchement diaphragmatique ou myofascial doux), le cycle actif de techniques respiratoires (y compris le contrôle actif de la respiration, les exercices d'expansion thoracique et la technique d'expiration forcée) et la pression expiratoire positive. Aucune de ces techniques (par rapport à une absence de kinésithérapie ou à une thérapie placebo) ne réduit la mortalité. Pour trois de ces techniques (la kinésithérapie respiratoire conventionnelle, le cycle actif de techniques respiratoires et le traitement par manipulation ostéopathique) il n'existe aucune preuve en soutien d'un meilleur taux de guérison, en comparaison avec l'absence de kinésithérapie ou à une thérapie placebo. Des preuves limitées indiquent que la pression expiratoire positive (par rapport à une absence de kinésithérapie) et le traitement par manipulation ostéopathique (par rapport à une thérapie placebo) peut réduire légèrement la durée du séjour à l'hôpital (de 2,02 et 1,4 jours, respectivement). En outre, la pression expiratoire positive (par rapport à l' absence de kinésithérapie) peut réduire légèrement la durée de la fièvre de 0,7 jour, et le traitement par manipulation ostéopathique (par rapport à une thérapie placebo) pourrait réduire la durée de l'utilisation d'antibiotiques de 1,93 jours. Aucun événement indésirable grave n'a été trouvé.

En résumé, la kinésithérapie respiratoire ne devrait pas être recommandée en tant que traitement complémentaire de routine pour la pneumonie chez l'adulte. Les limitations de notre revue sont que six études publiées qui semblent remplir les critères d'inclusion, sont en attente de classification (dont cinq ont été publiées en russe).

Authors' conclusions: 

Sur la base des preuves actuelles limitées, la kinésithérapie respiratoire ne pourrait pas être recommandée en tant que traitement complémentaire de pratique courante pour la pneumonie chez l'adulte.

Read the full abstract...
Background: 

Malgré des preuves contradictoires, la kinésithérapie respiratoire est largement utilisée en tant que traitement complémentaire chez les adultes atteints de pneumonie.

Objectives: 

Évaluer l'efficacité et l'innocuité de la kinésithérapie respiratoire pour la pneumonie chez l'adulte.

Search strategy: 

Nous avons effectué des recherches dans CENTRAL 2012, numéro 11, MEDLINE (de 1966 à novembre semaine 2, 2012), EMBASE (de 1974 à novembre 2012), la Physiotherapy Evidence Database (PEDro) (de 1929 à novembre 2012), CINAHL (de 2009 à novembre 2012) et CBM (de 1978 à novembre 2012).

Selection criteria: 

Les essais contrôlés randomisés (ECR) évaluant l'efficacité de la kinésithérapie respiratoire pour le traitement de la pneumonie chez l'adulte.

Data collection and analysis: 

Deux auteurs ont indépendamment évalué l'éligibilité des essais, extrait les données et évalué la qualité des essais. Les critères de jugement principaux étaient la mortalité et le taux de guérison. Nous avons utilisé les risques relatifs (RR) et la différence moyenne (DM) pour analyser les résultats des essais individuels. Nous avons effectué une méta-analyse et mesuré tous les critères de jugement avec des intervalles de confiance (IC) à 95 %.

Main results: 

Six ECR (434 participants) évaluaient quatre types de kinésithérapies respiratoires (kinésithérapie respiratoire conventionnelle ; traitement par manipulation ostéopathique (qui inclut l'inhibition des muscles paradorsaux, l'élévation des côtes et le relâchement myofascial) ; le cycle actif de techniques respiratoires (qui inclut le contrôle actif de la respiration, les exercices d'expansion thoracique et les techniques d'expiration forcée) ; et la pression expiratoire positive).

Aucune de ces kinésithérapies (par rapport à une absence de kinésithérapie ou à un placebo) n'améliorait les taux de mortalité des adultes atteints de pneumonie.

La kinésithérapie respiratoire conventionnelle (par rapport à une absence de kinésithérapie), le cycle actif de techniques respiratoires (par rapport à une absence de kinésithérapie) et le traitement par manipulation ostéopathique (par rapport à un placebo) n'ont pas augmenté le taux de guérison ou le taux d'amélioration à la radiographie pulmonaire.

Le Traitement par manipulation ostéopathique (par rapport à un placebo) et la pression expiratoire positive (par rapport à une absence de kinésithérapie) réduisaient la durée moyenne du séjour à l'hôpital respectivement de 2,0 jours (différence moyenne (DM) de -2,0 jours, IC à 95%, entre -3,5 et -0,6) et 1,4 jours (DM de -1,4 jours, IC à 95%, entre -2,8 et -0,0),. Ce que ne faisaient ni la kinésithérapie respiratoire conventionnelle ni le cycle actif de techniques respiratoires.

La Pression expiratoire positive (par rapport à une absence de kinésithérapie) réduisait la durée de la fièvre (DM -0,7 jour, IC à 95%, entre -1,4 et -0,0). Mais pas le traitement par manipulation ostéopathique.

Le Traitement par manipulation ostéopathique (par rapport à un placebo) réduisait la durée de l'antibiothérapie par voie intraveineuse (DM de -2,1 jours, IC à 95%, entre -3,4 à -0,9) et la durée totale de l'antibiothérapie (DM -1,9 jours, IC à 95%, entre -3,1 à -0,7).

Les Limitations de cette revue tiennent à ce que les études examinant le traitement par manipulation ostéopathique étaient de petite taille, et que six études publiées qui semblent remplir les critères d'inclusion, sont en attente de classification.

Tools
Information

Oxigenoterapia para la neumonía en adultos

La neumonía es una enfermedad inflamatoria de los pulmones. El tratamiento para la neumonía incluye antibióticos, reposo, líquidos, tratamiento de las complicaciones y atención domiciliaria profesional. La administración de oxígeno suplementario es una forma de ayudar a los pacientes que no pueden respirar adecuadamente por su cuenta. El tratamiento con oxígeno suplementario está compuesto por cánulas nasales y asistencia respiratoria mecánica. La asistencia respiratoria mecánica es el soporte vital que incluye el uso de una máquina llamada ventilador o respirador. Existen dos tipos principales de asistencia respiratoria mecánica: la asistencia respiratoria no invasiva (ARNI) y la asistencia respiratoria invasiva. La primera proporciona asistencia ventilatoria al paciente a través de una máscara facial o nasal colocada firmemente y la última por un tubo que se introduce en la tráquea a través de la boca o la nariz o de un orificio realizado en la tráquea a través de la parte frontal de la garganta. Actualmente, la oxigenoterapia se prescribe habitualmente a los individuos con neumonía. Sin embargo, se han presentado resultados inconsistentes en cuanto a los efectos de la oxigenoterapia sobre la neumonía y no se ha realizado ninguna revisión sistemática en pacientes con neumonía para determinar qué sistema de administración de oxigenoterapia da lugar a mejores resultados clínicos.

Se realizaron búsquedas en la bibliografía relacionada y se incluyeron tres ensayos controlados aleatorios con 151 adultos con neumonía de alrededor de 60 años de edad. No se incluyeron pacientes con tuberculosis pulmonar o fibrosis quística. Se encontró que la ARNI puede reducir el riesgo de muerte en la unidad de cuidados intensivos (UCI) y la necesidad de intubación endotraqueal, y puede acortar la estancia en la UCI y la duración de la intubación. Algunos resultados y complicaciones de la oxigenoterapia dependieron del sistema de administración y de las enfermedades primarias. La complicación más frecuente de la asistencia respiratoria invasiva es la neumonía asociada al respirador. Sin embargo, debe tenerse presente que la oxigenoterapia es sólo uno de los tratamientos para la neumonía y los otros tratamientos estándar utilizados por los médicos son igualmente importantes.

Las pruebas son débiles y están limitadas por el reducido número de estudios y de participantes en los estudios.

Authors' conclusions: 

La asistencia respiratoria no invasiva puede reducir el riesgo de muerte en la UCI y la intubación endotraqueal y puede acortar la estancia en la UCI y la duración de la intubación. Algunos resultados y complicaciones de la asistencia respiratoria no invasiva variaron de acuerdo a las diferentes poblaciones de participantes. Aparte de la oxigenoterapia, debe mencionarse la importancia del tratamiento estándar administrado por médicos. Las pruebas son débiles y no se incluyó a participantes con tuberculosis pulmonar y fibrosis quística. Se necesitan más ECA para responder a estas preguntas clínicas. Sin embargo, la revisión indica que la asistencia respiratoria no invasiva puede ser más beneficiosa que la administración de oxígeno suplementario estándar con una máscara de Venturi para la neumonía.

Resumen en términos sencillos
Read the full abstract...
Background: 

La oxigenoterapia se utiliza ampliamente en el tratamiento de enfermedades pulmonares. Sin embargo, no se conoce del todo su efectividad como tratamiento para la neumonía.

Objectives: 

Determinar la eficacia y la seguridad de la oxigenoterapia en el tratamiento de la neumonía en adultos a partir de los 18 años.

Search strategy: 

Se hicieron búsquedas en el Registro Cochrane Central de Ensayos Controlados (Cochrane Central Register of Controlled Trials) (CENTRAL) 2011, número 4, parte de The Cochrane Library, www.thecochranelibrary.com (acceso el 9 diciembre 2011), que incluye el Registro Especializado del Grupo Cochrane de Infecciones Respiratorias Agudas (Acute Respiratory Infections Group, ARI), MEDLINE (1948 hasta noviembre, semana 3, 2011) y en EMBASE (1974 hasta diciembre 2011).

Selection criteria: 

Ensayos controlados aleatorios (ECA) de la oxigenoterapia para adultos con neumonía extrahospitalaria (NEH) y neumonía nosocomial (adquirida en el hospital) (NAH o NN) en unidades de cuidados intensivos (UCI).

Data collection and analysis: 

Dos autores de la revisión examinaron de forma independiente los resúmenes y evaluaron la calidad metodológica de los datos.

Main results: 

Tres ECA cumplieron los criterios de inclusión. Los estudios incluyeron a 151 participantes con NEH o pacientes con inmunosupresión e infiltrados pulmonares. En términos generales, se encontró que la asistencia respiratoria no invasiva puede reducir el riesgo de muerte en la UCI, odds ratio (OR) 0,28; intervalo de confianza (IC) del 95%: 0,09 a 0,88; la intubación endotraqueal, OR 0,26; IC del 95%: 0,11 a 0,61; las complicaciones, OR 0,23; IC del 95%: 0,08 a 0,70; y acortar la estancia en la UCI, duración media (DM) -3,28; IC del 95%: -5,41 a -1,61.

La asistencia respiratoria no invasiva y el uso de oxígeno suplementario estándar con una máscara de Venturi fueron similares al medir la mortalidad en el hospital, OR 0,54; IC del 95%: 0,11 a 2,68; la supervivencia a los dos meses, OR 1,67; IC del 95%: 0,53 a 5,28; la duración de la estancia hospitalaria, DM -1,00; IC del 95%: -2,05 a 0,05; y la duración de la asistencia respiratoria mecánica, DM estándar -0,26; IC del 95%: -0,66 a 0,14. Algunos resultados y complicaciones de la asistencia respiratoria no invasiva variaron de acuerdo a las diferentes poblaciones de participantes. Cuando se realizaron los análisis agrupados, se encontró que algunos subgrupos tuvieron un nivel alto de heterogeneidad.

Tools
Information

Corticostéroïdes dans le traitement de la pneumonie

La pneumonie est une maladie respiratoire aiguë qui est généralement causée par des bactéries, mais qui peut également être provoquée par d'autres agents infectieux tels que des champignons, des parasites et des virus. Des corticostéroïdes peuvent être utilisés en tant qu'agent anti-inflammatoire chez les patients atteints de pneumonie, mais ils peuvent inhiber le système immunitaire, ce qui empêche l'organisme de lutter contre les agents pathogènes responsables de la maladie et entraîne une infection grave. L'objectif de cette revue était de déterminer si les corticostéroïdes pouvaient être bénéfiques dans la pneumonie.

Nous avons identifié six essais (437 participants) et observé que, bien que les effets des corticostéroïdes varient selon le type et la gravité de la pneumonie, ils sont globalement bénéfiques chez la plupart des patients. Les corticostéroïdes ne réduisaient pas significativement la mortalité par rapport au groupe du placebo. Une arythmie cardiaque, une hémorragie gastro-intestinale supérieure et une hypertension artérielle maligne pourraient être associées aux corticostéroïdes. Les preuves issues de cette revue ne sont pas concluantes en raison des limitations des études incluses. Des essais à grande échelle portant sur davantage de patients sont nécessaires afin d'obtenir des preuves solides.

Authors' conclusions: 

Chez la plupart des patients atteints de pneumonie, les corticostéroïdes sont généralement efficaces pour accélérer la résolution des symptômes. Néanmoins, les preuves provenant des études incluses n'étaient pas suffisamment solides pour émettre des recommandations.

Read the full abstract...
Background: 

La pneumonie est une inflammation aiguë des poumons, et différents traitements sont utilisés selon type et la gravité de la maladie. Les corticostéroïdes peuvent avoir une influence sur la régulation immunitaire, le métabolisme des glucides, le catabolisme des protéines, l'équilibration électrolytique et la réponse au stress. Néanmoins, les effets bénéfiques des corticostéroïdes restent incertains chez les patients atteints de pneumonie.

Objectives: 

Évaluer l'efficacité et l'innocuité des corticostéroïdes dans le traitement de la pneumonie.

Search strategy: 

Nous avons consulté le registre Cochrane des essais contrôlés (CENTRAL) (Bibliothèque Cochrane 2010, numéro 11), qui contient le registre spécialisé du groupe Cochrane sur les infections respiratoires aiguës, ainsi que MEDLINE (1966 à la 4ème semaine de décembre 2010), EMBASE (1974 à décembre 2010), la China National Knowledge Infrastructure (CNKI) (1978 à décembre 2010) et VIP (1986 à décembre 2010).

Selection criteria: 

Les essais contrôlés randomisés (ECR) évaluant l'efficacité des corticostéroïdes dans la pneumonie.

Data collection and analysis: 

Trois auteurs de revue ont sélectionné les études. Nous avons contacté les auteurs des essais par téléphone afin de confirmer la méthode de randomisation utilisée. Nous avons extrait et analysé les détails et données méthodologiques des études incluses.

Main results: 

Six études portant sur 437 participants ont été incluses dans la revue. Deux études présentaient une qualité méthodologique élevée et trois étaient de mauvaise qualité. Toutes les études portaient sur des effectifs réduits. Deux petites études rapportaient des preuves non concluantes indiquant que les corticostéroïdes ne réduisaient pas significativement la mortalité (rapport des cotes de Peto de 0,26 ; IC à 95 %, entre 0,05 et 1,37), mais qu'ils accéléraient la résolution des symptômes ou le délai de stabilisation clinique et réduisaient le taux de rechute. Les stéroïdes peuvent améliorer l'oxygénation et réduire le recours à la ventilation mécanique dans la pneumonie sévère. Aucune différence significative n'était observée entre les groupes de traitement concernant la durée du séjour en unité de soins intensifs (USI). Les données étaient insuffisantes pour rapporter le délai de résolution de la pneumonie et les admissions en soins intensifs. Les événements indésirables généralement associés à la corticothérapie étaient peu fréquents.

Tools
Information

Chest physiotherapy for pneumonia in children

Pneumonia is an inflammatory lung disease and it is the greatest cause of deaths in children younger than five years of age worldwide. Accumulation of secretions in the airways due to respiratory infections contributes to the worsening of clinical symptoms making it very difficult for the child to breathe. Chest physiotherapy may contribute to patient recovery as a complementary treatment because it can help to eliminate inflammatory secretions, remove airway obstructions, reduce airway resistance and the work of breathing. Chest physiotherapy techniques combine manual percussion of the chest wall and strategic positioning of the patient for mucus drainage, with cough and breathing techniques.

We looked for evidence for the effectiveness of chest physiotherapy in children with pneumonia. We found three studies involving 255 children with pneumonia aged 29 days to 12 years. In all included studies there was a group that received some type of physiotherapy and another group that did not receive physiotherapy, called a control group. Children in both groups underwent the standard medical treatment for pneumonia. Two of the included studies found a significant improvement in respiratory rate (decrease in the number of breaths per minute) and oxygen saturation (measure of how much oxygen the blood is carrying as a percentage of the maximum it could carry), whereas one included study failed to show that standardised respiratory physiotherapy and positive expiratory pressure (maintenance of a pressure in the lungs above atmospheric pressure at the end of expiration) decreased the time to clinical resolution and the duration of hospital stay. No adverse effects related to the interventions were described. This systematic review was limited by the lack of studies and the quality of the existing data. Two of the included studies had an overall low risk of bias whereas one included study had an overall unclear risk of bias. The studies differed in some of their characteristics, such as the duration of treatment, levels of severity, types of pneumonia and the techniques used in children with pneumonia. Moreover, the included studies reported different outcomes and also had differences in their statistical presentation of data. As a result, we were not able to compare the results from these trials by meta-analysing (combining) them. There is no conclusive evidence in this review to support or refute the use of physiotherapy in children with pneumonia. The results are up to date as of May 2013.

Authors' conclusions: 

Our review does not provide conclusive evidence to justify the use of chest physiotherapy in children with pneumonia due to a lack of data. The number of included studies is small and they differed in their statistical presentation.

Read the full abstract...
Background: 

Pneumonia is an inflammatory lung disease and it is the greatest cause of deaths in children younger than five years of age worldwide. Chest physiotherapy is widely used in the treatment of pneumonia because it can help to eliminate inflammatory exudates and tracheobronchial secretions, remove airway obstructions, reduce airway resistance, enhance gas exchange and reduce the work of breathing. Thus, chest physiotherapy may contribute to patient recovery as an adjuvant treatment even though its indication remains controversial.

Objectives: 

To assess the effectiveness of chest physiotherapy in relation to time until clinical resolution in children (from birth up to 18 years old) of either gender with any type of pneumonia.

Search strategy: 

We searched CENTRAL 2013, Issue 4; MEDLINE (1946 to May week 4, 2013); EMBASE (1974 to May 2013); CINAHL (1981 to May 2013); LILACS (1982 to May 2013); Web of Science (1950 to May 2013); and PEDro (1950 to May 2013).

We consulted the ClinicalTrials.gov and the WHO ICTRP registers to identify planned, ongoing and unpublished trials. We consulted the reference lists of relevant articles found by the electronic searches for additional studies.

Selection criteria: 

We included randomised controlled trials (RCTs) that compared chest physiotherapy of any type with no chest physiotherapy in children with pneumonia.

Data collection and analysis: 

Two review authors independently selected the studies to be included in the review, assessed trial quality and extracted data.

Main results: 

Three RCTs involving 255 inpatient children are included in the review. They addressed conventional chest physiotherapy, positive expiratory pressure and continuous positive airway pressure. The following outcomes were measured: duration of hospital stay, time to clinical resolution (observing the following parameters: fever, chest indrawing, nasal flaring, tachypnoea and peripheral oxygen saturation levels), change in adventitious sounds, change in chest X-ray and duration of cough in days. Two of the included studies found a significant improvement in respiratory rate and oxygen saturation whereas the other included study failed to show that standardised respiratory physiotherapy and positive expiratory pressure decrease the time to clinical resolution and the duration of hospital stay. No adverse effects related to the interventions were described. Due to the different characteristics of the trials, such as the duration of treatment, levels of severity, types of pneumonia and the techniques used in children with pneumonia, as well as differences in their statistical presentation, we were not able to pool data. Two included studies had an overall low risk of bias whereas one included study had an overall unclear risk of bias.

Pages

Subscribe to RSS - Other therapies