Endonasal versus external Dacryocystorhinostomia w przypadku niedrożności przewodu nosowo-łzowego

To jest tłumaczenie automatyczne, które powstało jako część projektu UE Zdrowie w moim języku (Health in my Langugage, HimL). Cochrane uczestniczy w projekcie HimL, aby ocenić potencjalne zastosowanie tłumaczenia automatycznego dostosowanego do obszaru zdrowia wraz z późniejszą redakcją tłumaczeń w niektórych językach. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o projekcie lub chciałbyś uczestniczyć w projekcie jako oceniający użytkownik, odwiedź naszą stronę www.himl.eu, lub skontaktuj się z Hayley Hassan hhassan@cochrane.org.

Pamiętaj, że tłumaczeń automatycznych nie można traktować jako wiarygodne źródło informacji w celu podejmowania decyzji dotyczących leczenia w opiece zdrowotnej. Możesz zapoznać się również z naszym ostrzeżeniem, aby uzyskać więcej informacji na temat naszych tekstów i ich tłumaczeń.

Jaki jest cel tego przeglądu?
Celem tego Cochrane Review było porównanie dwóch różnych technik chirurgicznych leczenia zablokowania przewodu łzowego (nasolacrimal). Naukowcy z Cochrane zbierali i przeanalizowali wszystkie istotne badania, aby odpowiedzieć na to pytanie i znaleźli dwa badania.

Kluczowe wiadomości
Nie jest jasne, czy endonasal Dacryocystorhinostomia (DCR) jest lepszym sposobem leczenia niedrożności przewodu łzowego niż zewnętrzne DCR (dowody bardzo niskiej pewności), ani nie jest jasne, czy endonasal DCR zmniejsza szansę wystąpienia powikłań, takich jak krwawienie lub zakażenie rany (dowody bardzo niskiej pewności).

Co zostało przeanalizowane w przeglądzie?
Przewód łzawiący, lub pęczek nosowo-łzowy, pozwala na nadmiar łez odprowadzających krew z oka. Jeśli przewód łzowy zostanie zablokowany, wówczas oko może zbyt dużo wody. Lekarze mogą skorzystać z procedury chirurgicznej znanej jako Dacryocystorhinostomia (DCR) w celu leczenia zablokowanego kanału łzowego. Operacja ta tworzy drogę dla łez do odpływu z oka, który przechodzi przez blokadę. Istnieją dwa sposoby wykonania tej operacji: Albo poprzez wykonanie cięcia na zewnątrz nosa (zewnętrzne DCR); albo poprzez działanie wewnątrz nosa, przy użyciu endoskopu (elastyczna rurka ze światłem na końcu), aby zobaczyć wewnątrz nosa (endonasal DCR), a także stworzyć alternatywną drogę drenażu przy użyciu przyrządów (takich jak kleszcze lub wiertła) lub lasera.

Jakie są główne wyniki przeglądu?
Autorzy przeglądu znaleźli dwa istotne badania. Jeden z badań był z Finlandii i porównał laserowo-wspomagany endonasal DCR z zewnętrznym DCR. Jeden z badań był z Indii i porównał mechaniczny endonasal DCR (przy użyciu ponczu forceps) z zewnętrznym DCR.

Badacze z Cochrane nie mają pewności, czy endonasal DCR zwiększa szansę powodzenia w porównaniu z zewnętrznymi DCR, czy też endonasal DCR zmniejsza szansę wystąpienia powikłań, takich jak krwawienie lub zakażenie rany. Ocenili oni, że pewność dowodów jest bardzo niska.

Jak aktualny jest ten przegląd?
Naukowcy z Cochrane szukali badań, które zostały opublikowane do 22 sierpnia 2016 roku.

Uwagi do tłumaczenia: 

To streszczenie zostało przetłumaczone maszynowo w dniu [2017/9/20 11:34:38] jako część projektu "Health in my language" (www.himl.eu) finansowanego ze środków unijnych.

Tools
Information
Udostępnij/Zapisz