Stosowanie doustnego mizoprostolu w indukcji porodu.

Mizoprostol podawany doustnie jest skuteczną metodą indukcji (wywoływania) porodu. Jest on skuteczniejszy niż placebo, tak samo skuteczny jak mizoprostol stosowany dopochwowo i prowadzi do mniejszej liczby cięć cesarskich niż dinoproston podawany dopochwowo lub oksytocyna. Jednakże dotychczas nie ma wystarczającej ilości danych pochodzących z badań z grupą kontrolną i randomizacją, określających optymalne dawki gwarantujące bezpieczeństwo doustnego stosowania mizoprostolu.

Indukcję porodu w ciąży donoszonej stosuje się aby zapobiec powikłaniom w sytuacji zagrożenia ciężarnej oraz jej nienarodzonego dziecka. Wskazaniami do indukcji porodu są ciąża po terminie, przedwczesne pęknięcie błon płodowych i wysokie ciśnienie tętnicze. Prostaglandyny to hormony naturalnie występujące w macicy, które wpływają na dojrzewanie szyjki oraz stymulują skurcze macicy podczas porodu. Dinoproston, syntetyczną prostaglandynę E2, można stosować dopochwowo w celu indukcji porodu, jednak jest niestabilna w temperaturze pokojowej i kosztowna. Doustnie podawany mizoprostol jest tanim i stabilnym termicznie syntetycznym analogiem prostaglandyny E1, pierwotnie stosowanym w leczeniu wrzodów żołądka.

W przeglądzie 76 badań z randomizacją (obejmujących 14 412 kobiet) stwierdzono, że doustne stosowanie mizoprostolu wydaje się być co najmniej tak skuteczne jak dotychczasowe metody indukcji porodu. W 9 badaniach (1 282 kobiet) wykazano, że doustnie stosowany mizoprostol był równie skuteczny jak dożylny wlew oksytocyny, ale jego stosowanie skutkowało znamiennie mniejszą liczbą wykonanych cięć cesarskich. Większy odsetek wewnątrzmacicznego oddania smółki nie wiązał się z jakimkolwiek ujemnym wpływem na nienarodzone dziecko i mógł być bezpośrednim skutkiem wpływu mizoprostolu na jelita płodu. Efekt ten obserwowano również w stosunku do dopochwowego podawania mizoprostolu, ale wydaje się on być mniejszy. W 37 badaniach (6 417 kobiet), w których porównywano doustne i dopochwowe stosowanie mizoprostolu, stwierdzono podobną ich skuteczność, ale w przypadku doustnego podawania mizoprostolu stan noworodków zaraz po urodzeniu był lepszy i wykazano mniej krwotoków poporodowych.

W 12 badaniach (3 859 kobiet) porównujących doustnie podawany mizoprostol z dopochwowo stosowanym dinoprostonem wykazano, że u kobiet, u których podawano mizoprostol rzadziej wykonywano cięcie cesarskie (21% vs 26%), chociaż sama indukcja mogła przebiegać ogólnie wolniej. Najczęściej stosowaną dawką mizoprostolu w powyższych badaniach było 20 mcg. Odsetek hiperstymulacji macicy oraz wewnątrzmacicznego oddania smółki był podobny dla mizoprostolu i dinoprostonu.

W 9 badaniach porównujących doustnie podawany mizoprostol z placebo (1 109 kobiet) wykazano, że doustniy mizoprostol jest skuteczniejszy w indukcji porodu w porównaniu z placebo, i jego stosowanie wiąże się z mniejszym odsetkiem cięć cesarskich i przyjęć na oddział intensywnej terapii noworodków. Jakość danych w niektórych badaniach była bardzo duża (na przykład w badaniach porównujących doustne i dopochwowe stosowanie mizoprostolu), ale w innych siła zaleceń była mniejsza.

Uwagi do tłumaczenia: 

Tłumaczenie: Agnieszka Pacek Redakcja: Ewa Płaczkiewicz-Jankowska

Tools
Information
Udostępnij/Zapisz